Páskahugvekja

Jæja, páskar að baki og hyllir undir sumarið.
Rólegheit fengu nýja merkingu síðustu daga. Þó var leikin knattspyrna til heiðurs blámanninum. Hann fékk líka heiðursteiti 2 dögum áður sem skýrði eflaust að hluta frammistöðu leikmanna þennan dag. Helst að Þórhallur væri á skotskónum og kastede sig ud i det med begge ben...
Helgin gekk sinn vanagang. Unglingur í Tel Aviv sprengdi sig í loft upp og veltist nú um meðal hreinna meyja. Honum var að sjálfsögðu veitt eðlileg þjónusta á flestum fréttastofum. Myndbandsupptökur af honum, girtum í brók með sprengjubelti og fullhlaðið skotvopn, klæddur í búning sem ég kann engin nánari skil á, rúlluðu endalaust yfir skjáinn. Já krakkar, látið ykkur þetta nú að kenningu verða!
Mér verður stundum hugsað til vesalings mannsins frá Samhjálp, sem í góðri trú kom á fund okkar gagnfræðinganna með kvikmynd um pörupiltinn frá Kúbu sem flúði ungur til Bandaríkjanna, varð á skömmum tíma foringi eins hættulegasta glæpagengis New York en frelsaðist fyrri tilstilli prests; ofurhuga sem stakk höfðinu í gin ljónsins og skar upp herör gegn ofbeldinu og glæpunum Ghandi-style. Talaði um kærleika og hamingju og eilíft líf í himnaríki og fékk hvern glæpakollinn á fætur öðrum til þess að lúta vilja drottinns.
Þessu ævintýri voru gerð skil í tveimur bókum, Krossinn og hnífsblaðið hét önnur, man ekki hvað hin hét. Hvað um það, frá Samhjálp kom maður og sýndi okkur kvikmynd gerða eftir þessari sögu. Og það var sem við manninn mælt. Daginn eftir voru stofnuð 13 "gengi" í skólanum. Þau aðhöfðust svo sem ekkert misjafnt, mest vinnan fór í að hanna merki fyrir gengið og setja á svið ímynduð fjöldaslagsmál á göngum skólans. Stundum fór þetta út í vitleysu, sei sei jú. Boðskapurinn, hann týndist. Kristilegi kærleikurinn fór fyrir ofan garð og neðan.
Eitt í viðbót aldeilis óskylt.
Hvað er í gangi í háloftunum? Helmingur farfuglanna er týndur og einu fuglarnir sem ég sé eru hrafnar. Einn veitti mér heiðursfylgd niður Nýbýlaveginn í morgun. Þeir eru bókstaflega alls staðar. Það kveður svo rammt að þessu að mér finnst þeir bókstaflega sitja á hverjum ljósastaur þegar ég geng út í kjörbúðina í hádeginu og sæki mér næringu.
Hrafnaþingið mikla. Mér líst ekki á það.
Minna taugaveiklaðir menn hafa sagt að eitthvað sé í uppsiglingu.

5 Comments:
Hét hún ekki "Hlauptu, drengur, hlauptu!"
Eða er ég að rugla þessu saman við hvatningarópin til Begga í boltanum?
Benni vildi nú láta Begga hlaupa sem minnst svo eitthvað púður yrði eftir hjá honum á lokasprettinum í boltanum.
Þetta með hrafnana, ég hef tekið eftir þeim líka. Þeir eru allt upp í 5 saman í hverfinu mínu. Og í morgun þegar ég hjólaði sem leið lá eftir Bergstaðastrætinu þá situr einn uppi á ljósastaur og fylgist með mér.
Nú þarf að opna gömlu kerlingabækurnar og sjá hvað þetta táknar og boðar allt saman.
Já það var einmitt hann Daði litli þegar hann var alvöru lítill og labbaði heim úr skólanum sínum þá hljóp hann sem fætur toguðu eða lét lítið fyrir sér fara ef hann sá hrafn í grendinni, hann stóð fast á þeirri meiningu að hrafnarnir myndu éta úr honum augun, hér eru engar ýkjur á ferð, Daði getur vottað það. : )
Ég tala við hrafna og þeir sögðu mér að mannfólkið er farið að glápa óvenjulega mikið á þá. Þá nefndu þeir sérstaklega hann Sváfni og einhvern sem kallaði sig skobara ... skrýtið. Þeir segja að þetta minni sig á mynd sem þeir sáu eftir Alhrafn Hrafncock sem hét 'The Humans' þar sem mennirnir tóku yfir heiminn ... hræðileg tilhugsun ...
Tóti
Skrifa ummæli
<< Home