Voice over
Man lítillega eftir kvikmynd þar sem Nicholas Cage lék eineggja tvíbura og annar þeirra sótti tíma í handtritsgerð hjá meintum snillingi. Það fyrsta sem snillingurinn þrumaði yfir bekkinn var eitthvað á þá leið að voice-over, væri bannað.
Verandi sökker fyrir voice-over hef ég sett tvær myndir í öndvegi sem mínar uppáhalds VO-myndir.
1. sæti: ShawShank redemption.
Sá Morgan Freeman bregða fyrir í ónefndum sjónvarpsþætti. Varð hugsað til hans í rullu Red í ShawShank redemption. Gerði út flokk eftir ræmunni og skellti hennu umsvifalaust í tækið. Það er eitthvað einstakt við þessa mynd, það gengur einhvern veginn allt upp. Frábær saga, leikurinn skotheldur hjá þeim félögum Robbins og Freeman og sá síðarnefndi leiðir söguna á áfram á með guðdómalegu "voice-over" og það á tempói sem margur klipparinn eða emmtíví-leikstjórinn gæti lært sitthvað af.
Lokaræða Red er þessi.
I find I am so excited I can barely sit still or hold a thought in my head. I think it is the excitement only a free man can feel, a free man at the start of a long journey whose conclusion is uncertain... I hope I can make it across the border. I hope to see my friend and shake his hand. I hope the Pacific is as blue as it has been in my dreams. I hope.
Í öðru sæti í Voice-over keppni Svabba frænda
Carlitos way.
Hér er einnig á ferðinni magnaður samleikur og að þessu sinni eru það Al Pacino og Sean Penn sem láta ljós sitt skína. Penn er sérstaklega góður sem taugaveiklaður kókaín lögfræðingur, siðblindur og sjóðvitlaus en engu að síður mjög trúverðugur. Pacino er sólíd. Hann er sögumaður í myndinni og replikkan hans hefur alltaf minnt mig á eitthvað sem fundist gæti ofan í skúffu hjá Tom Waits. Lokamónólógur myndarinnar er tær snilld:
Sorry, boys...all the stitches in the world can't sew me together again. Lay down. Lay down. Gonna stretch me out in Fernandez Funeral Home on th St. Always knew I'd make a stop there...but a lot later than a whole gang of people thought. Last of the Mo-Ricans. Well, maybe not the last.
Gail's gonna be a good mom. New, improved Carlito Brigante. Hope she uses the money to get out. No room in this city for big hearts like hers. Sorry, baby.
I tried the best I could. Honest. Can't come with me on this trip, though. Gettin' the shakes now. Last call for drinks. Bar's closin' down. Sun's out.Where we goin' for breakfast? Don't wanna go far. Rough night. Tired baby......tired.

2 Comments:
Já VO er gott þegar rétt er farið með. Margir kannski notað þetta kraftmikla verkfæri til að redda slæmum kontakt leikstjóra við handritið.
Jú yfirleitt er VO til bóta, þegar vel er á spilum haldið (sagan og myndin er góð), en aftur á móti þoli ég ekki þegar aðalpersóna myndarinnar talar beint í vélina og segir okkur eitthvað frá sjálfum sér o.þ.h.
Skrifa ummæli
<< Home